Ali Oğuzhan Dağ Dental Clinic

Ali Oğuzhan Dağ Dental Clinic

Sağlık yapıları yalnızca tedavi süreçlerinin gerçekleştiği işlevsel mekânlar değildir; aynı zamanda kullanıcıların kendilerini güvende hissettikleri, stres seviyelerinin azaldığı ve mekân içerisinde sezgisel olarak yönlerini bulabildikleri deneyim alanlarıdır. Ali Oğuzhan Dağ Dental Clinic projesinde tasarım sürecine yön veren temel yaklaşım da tam olarak buydu. Amacımız, klinik deneyimini yalnızca fonksiyonel gereklilikler üzerinden değil, mekânın hissettirdikleri üzerinden de yeniden yorumlamaktı.

Yapının geriye doğru daralan plan şeması, projenin en önemli tasarım girdisini oluşturdu. Bu nedenle ilk önceliğimiz, kullanıcıların mekân içerisinde hiçbir yönlendirmeye ihtiyaç duymadan doğal bir akış içerisinde hareket edebilecekleri okunabilir bir dolaşım kurgusu oluşturmaktı. Zeminde farklı seramik yüzeyleriyle tanımlanan rota, tavanda organik bir formda devam eden aydınlatma detayıyla desteklenerek bekleme alanından kliniklere kadar kullanıcıyı yönlendiren mimari bir omurgaya dönüştürüldü. Böylece dolaşım yalnızca plan organizasyonuyla değil; zemin, tavan ve ışığın birlikte oluşturduğu bütüncül bir mekânsal deneyim olarak ele alındı.

İki klinikten oluşan yapıda, yol cephesinde konumlanan ilk muayene odasında daha ferah ve nefes alan bir atmosfer oluşturabilmek amacıyla yüksek tavanlı bir mekânsal kurgu tercih edildi. Doktorun gün içerisinde kısa molalar verebileceği balkon alanları ise dekoratif tuğladan oluşturulan ikinci bir cephe kabuğunun arkasında konumlandırıldı. Bu geçirgen katman, doğal ışık ve hava ile ilişkiyi korurken aynı zamanda mahremiyet sağlayan yarı açık bir ara mekân oluşturuyor.

Benzer yaklaşım bekleme alanında da devam ediyor. Caddeyle kurulan görsel ilişki tamamen koparılmadan, dekoratif tuğla yüzeylerden oluşan ikinci bir kabuk sayesinde dış mekân kontrollü biçimde filtreleniyor. Böylece kullanıcılar kentsel yaşamın hareketini hissedebiliyor ancak kendilerini daha sakin ve korunaklı bir atmosfer içerisinde buluyor. Tamamen açılabilir doğrama sistemi ise iç ve dış mekân arasındaki sınırları ortadan kaldırarak bekleme alanını açık havayla bütünleşen esnek bir yaşam alanına dönüştürüyor.

Dış cepheyi yalnızca yapının kabuğu olarak değil, kullanıcıların mekânla kurduğu ilk temas olarak ele aldık. Modern düşey elemanlarla tanımlanan cephe kompozisyonu, yatayda dalga etkisi oluşturan katmanlı yüzeylerle dengelenerek yapıya dinamik ancak yalın bir karakter kazandırıyor. Cephe boyunca devam eden bu katmanlaşma, gün ışığında oluşan ışık ve gölge oyunlarıyla sürekli değişen bir yüzey etkisi üretirken, gece saatlerinde katmanların içerisine entegre edilen gizli aydınlatmalar yapının mimari ifadesini farklı bir boyuta taşıyor. Böylece aydınlatma, yalnızca yapıyı görünür kılan teknik bir unsur olmaktan çıkarak cephe kompozisyonunu güçlendiren, katmanları okunabilir hale getiren ve kliniğin kent içindeki kimliğini tanımlayan tasarımın ayrılmaz bir parçasına dönüşüyor.

Projenin malzeme dili, Fethiye’nin doğal karakterinden ilham alan sıcak ve yalın bir mimari anlayış üzerine kurgulandı. Giriş bankosu, doğal bir kaya kütlesini çağrıştıran monolitik bir form olarak tasarlanırken; traverten dokulu seramikler, iri dokulu dekoratif sıvalar ve doğal ahşap yüzeyler mekânın karakterini tanımlayan temel malzemeler olarak öne çıkıyor. Amaç, sağlık yapılarında sıklıkla karşılaşılan steril ve mesafeli atmosfer yerine, kullanıcıya güven veren, dingin ve doğal bir mekânsal deneyim oluşturabilmekti.

Bu yaklaşım, ziyaretçilerin kullanımına ayrılan WC mekânında daha deneyim odaklı bir anlatımla devam ediyor. Ahşap lavabo ünitesi, doğal kayanın içerisine oyulmuş hissi veren monolitik bir niş içerisinde konumlandırılarak, günlük bir kullanım alanı dahi güçlü bir mekânsal deneyime dönüştürüldü. Traverten yüzeyler, doğal ahşap dokuları ve sıcak malzeme paleti, kullanıcıların klasik bir klinik atmosferinden uzaklaşarak doğayla ilişki kurabilecekleri sakin ve rafine bir mekânsal karakter oluşturuyor.

Mekân boyunca devam eden bitkilendirme elemanları, tavanda organik bir rota izleyen aydınlatma kurgusu ve yumuşak perde detayları, kullanıcıyı kliniklere doğru yönlendiren mekânsal sürekliliği güçlendirirken sağlık yapılarının teknik kimliğini yumuşatan mimari katmanlar olarak tasarlandı. Böylece dolaşım yalnızca işlevsel bir gereklilik olmaktan çıkarılarak mimarinin deneyimlenen bir parçasına dönüştürüldü.

Ali Oğuzhan Dağ Dental Clinic projesinde hedefimiz, yalnızca işlevsel bir sağlık yapısı tasarlamak değildi. Doğal malzemelerin sıcaklığını, sezgisel dolaşım kurgusunu ve Fethiye’nin dingin atmosferini aynı çatı altında buluşturarak, kullanıcıların kapıdan içeri girdikleri ilk andan itibaren kendilerini rahat, güvende ve iyi hissedecekleri zamansız bir mekân deneyimi oluşturmayı amaçladık.